Ik zit ook vol vooroordelen als het gaat over de deelnemers aan al die inspraakavonden en bewonersraden. Ik stel me daar mannen op leeftijd bij voor die al jaren in de WAO zitten en hun tijd doden door over van alles en nog wat te klagen en te mopperen.

De vrouw thuis luistert allang niet meer naar al dat gezeur en is alleen maar blij als haar man naar de inspraakavond is. Kan ze rustig tv kijken zonder dat hij er voortdurend doorheen zit te praten over een of ander bouwproject dat niet overeen komt met het bestemmingsplan. Nou en!

Maar goed, als de mens maar bezig is, zei mijn vader altijd. Toch was ik het niet met hem eens, en dat ben ik nog steeds niet. Want intussen, nog een vooroordeel, houden al die bewonersraden en inspraakavonden de boel wel op. Bouwprojecten gaan niet door, woningen worden niet gebouwd en de mensen die daarin hadden kunnen wonen is niks gevraagd. Wat dat betreft is een avondje kaarten of biljarten toch een minder schadelijke tijdsbesteding.

Bovendien kost het ook nog eens bakken met geld. Daar kwam ik achter toen ik de begroting voor 2012 doorbladerde (pag. 40). 23 miljoen euro is er volgend jaar uitgetrokken voor de post 'bewoners betrekken'. Ofwel, 75 euro per Utrechter om een handjevol zeurpieten van de straat te houden.

Dan begint 't toch te knagen. Wat zou je allemaal niet voor dat geld kunnen doen? Van mijn part geeft de gemeente elke Utrechter een VVV-bon van 50 euro (en steekt die resterende 25 euro in haar zak) met als afspraak dat ze vier jaar haar gang kan gaan. En na die vier jaar bepalen wij dan wel of ze het wel of niet goed hebben gedaan. Ik vrees echter dat dit voorstel het tijdens de verschillende inspraakrondes niet gaat halen.