Koeman noemde Zoudenbalch een vissenkom en zou zich hebben geërgerd aan het gebrek aan privacy op het complex. Dan hadden het aanbrengen van harmonicawandjes en stilteruimtes toch kunnen volstaan? Of het ophangen van lamellen zoals een supporter in dagblad De Pers suggereerde?  Booy: ‘Nee dat had niet geholpen. Na Erwins vertrek en zijn kritiek hebben we een vertrouwelijk gesprek gehad met de spelersgroep. In aanwezigheid van een psycholoog om het groepsproces in goede banen te leiden.’

Een vertrouwelijk gesprek. Op Zoudenbalch? ‘Nee, want dat gaat dus niet. Dan hadden de kantinejuffrouw en de materialenman en de flipperkastmonteur ook mee kunnen luisteren. Nee, het gesprek was ergens anders. Maar goed het gaat me om de uitkomst…’

En wat was die dan? ‘Er ging een beerput open. Alle problemen in de selectie zijn terug te voeren op Zoudenbalch.’

‘Wat is er zoal gezegd dan? ‘Ik kan daar natuurlijk niet op ingaan. Het gesprek was vertrouwelijk. Spelers hebben elkaar niet gespaard. Maar alles is nu weer koek en ei.’

Kunt u helemaal niets kwijt? ‘Nou vooruit. Alje Schut ergerde zich bijvoorbeeld dood aan het geluid van de hakken van Rodney Sneijers Italiaanse schoenen – cadeautje van zijn broer trouwens. Dat geklik kaatste en echoode op Zoudenbalch alle kanten op. Alje schijnt door een hel te zijn gegaan. Niet in de laatste plaats omdat hij zich zulke schoenen zelf helemaal niet kan veroorloven. En zoiets heeft zijn weerslag op de verstandhouding in het veld tussen die twee, dat snap je.’

Na het gesprek was duidelijk dat jullie weg wilden van Zoudenbalch… ‘Nog niet. Het advies van Feng Shui-deskundige Roosje Schoonhuis die vorige week Zoudenbalch doorlichtte, gaf uiteindelijk de doorslag. Mevrouw Schoonhuis zei zich rot te zijn geschrokken. Ze had nog nooit zoveel negatieve energiestromen ervaren in een ruimte. Zoudenbalch had er nooit mogen komen. Klopgeesten, overleden voetbalhaters van wie de rust op hun vroegere leefplek rust verstoord is. Er is daar echt een heleboel mis. We weten niet hoe snel we moeten maken dat we wegkomen daar. Gek eigenlijk dat we het zo lang hebben volgehouden.’

Nu naar Fort Vechten, iets heel anders… ‘Het fort is een ideale plek. Fijn buiten de stad dus we hopen dat supporters het uit hun hoofd laten naar de trainingen te komen. Dat scheelt een hoop stress bij de spelers. Gezien de geschiedenis van het fort verwacht ik dat de strijdlust weer terugkeert in het elftal. Vanaf de vesting kunnen we prima trainen op lange ballen en kanonskogels uit de tweede lijn. En mooi is dat er een zaaltje is voor feestjes en partijen. En de visvijver is natuurlijk chill. Het team gaat weer klimmen, let maar op. Ik zeg: linkerrijtje here we come.’

Olaf Stomp, tekstschrijver en journalist